Everyday Healthy

De kunst van het nee zeggen – waarom is het zo moeilijk?

In de maand van de goede voornemens heb ik een hele belangrijke voor dit jaar. Het is niet echt een “nieuwjaar” goed voornemen want ik ben er al mee begonnen in december. Ook omdat ik een beetje een aversie heb tegen die nieuwjaarsvoornemens. Ondanks dat ik ook altijd wel weer een lijstje heb. Haha…

Nee zeggen

Ik ga dit jaar flink oefenen met nee zeggen. Dat is altijd al een zwak punt van me geweest. Ik heb snel de neiging om iedereen blij te willen maken. Belt er iemand die last minute ‘echt’ nog nieuwe foto’s nodig heeft? Dan wring ik mezelf in alle bochten om toch nog ergens een gaatje te vinden. Staat er nog niks gepland in het weekend? Dan prop ik het daar wel in. Kan ik persoonlijke afspraken misschien verschuiven of afzeggen? Dan doe ik dat.

De kunst van het nee zeggen

De klant blij. Maar ik wat minder. Het gevolg is namelijk dat – om maar een voorbeeld te noemen – de maand januari helemaal vol zit. En met helemaal vol bedoel ik dat alle 31 dagen gevuld zijn met werk. Vanaf 2 januari tot en met de 31e januari is mijn agenda bomvol. En het erge is dat ik nog niet eens tijd heb ingepland voor fotobewerking. Dus dat moet dan in de avonduren gebeuren.

Idioot

En dat is natuurlijk eigenlijk volslagen idioot. Ik maak het feit dat andere mensen niet zo goed zijn in vooruit plannen mijn probleem. Want daar komt het in feite op neer. Als een klant een week van tevoren belt met een verzoek dan is het gewoon pech. Alles vol. Ik heb veel jaaropdrachten waardoor mijn agenda voor 2020 toch al behoorlijk volloopt. Voor het hele jaar. En hoewel dat natuurlijk een luxe probleem is, betekent het ook dat vrije tijd schaars is.

De kunst van het nee zeggen

En laat dat nou net een van mijn goede voornemens zijn. Ik wil meer tijd voor mezelf vrijmaken. Ergens rond oktober of zo van vorig jaar liep ik half tegen een depressie aan te hikken. Puur door het feit dat ik altijd maar achter de feiten aan loop te rennen. Altijd maar anderen blij wil maken maar in dat proces vergeet om tijd voor mij te maken. Tijd om niks te doen.

De kunst van het niks doen

En dat is het gevaar met “niks” doen. Als er een leeg gat zit in mijn agenda en iemand belt ben ik geneigd om toch maar ja te zeggen. Met als gevolg…. je snapt hem al… een overvolle agenda. Ik ga vanaf nu dus vrije tijd inplannen. Een grote streep in mijn agenda met belangrijke “me-time” Dat is dan een afspraak met mezelf en niet inwisselbaar voor een fotoshoot of ander werk. Punt.

Het is nog een leercurve waar ik doorheen moet want ik ben er nog lang niet. Deze week heb ik drie keer nee gezegd tegen een potentiële opdracht. Het is makkelijker als mensen iets gratis willen hebben. Daar ben ik inmiddels goed in getraind om nee te zeggen. Ook al is het nog zo leuk of ook al is het doel zo geweldig. Meestal is het doel trouwens verrijking van de aanvrager zelf en onder het mom van “exposure” proberen ze het dan te verkopen. Daar trap ik niet meer in. En geloof me als ik zeg dat ook dat een leerproces is geweest. Maar oefening baart kunst en ik ben van plan om dit jaar het nee zeggen tot kunst te verheffen!

Lees ook: social media detox…

Simone van den Berg

Simone van den Berg

Al vanaf jongs af aan is Simone geinteresseerd in lekker koken. Door een ongeluk een aantal jaren geleden werd ze zich bewust van de invloed die voeding kan hebben op je gezondheid en begon de zoektocht naar de optimale manier om te eten. Simone heeft inmiddels de opleiding natuurvoedingsadviseur afgerond en Trainer hormoonfactor. Op dit moment is ze bezig met de opleidingen: Primal Health Coach, Overgang en voeding en Advanced Functional Nutrition.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

shares