De vier valkuilen van de whole30 | everydayhealthy.nl

Toen we vier jaar geleden onze eerste whole30 deden had ik eigenlijk geen idee waar ik aan begon, maar we hielden het vol en haalden de 30 dagen. Met moeite, maar we haalden het. De tweede whole30 was een stuk minder succesvol en werd na een krappe 15 dagen overboord gegooid en gestopt. Tegen de tijd dat we aan de derde begonnen wist ik veel beter wat de valkuilen waren en waar – voor ons – de lastige momenten lagen. Want elke whole30 komt vroeg of laat met de nodige uitdagingen. Voor de een zal dat meer zijn dan voor de ander, maar ik geef je alvast mijn vier grootste uitdagingen tijdens elke whole30 en wat ik er tegen probeer te doen om die uitdagingen te overleven. Dat wil niet zeggen dat het de enige uitdagingen zijn natuurlijk, maar over een aantal onderwerpen komen binnenkort aparte posts.

Sociale gelegenheden.

Dit is wel echt de lastigste voor me. Bruiloften, verjaardagen, etentjes met vrienden. En dan vooral die laatste, wil nog wel eens problemen opleveren. Je hebt niet altijd de volledige keus waar je gaat eten en dus ben je afhankelijk van wat er op het menu van het betreffende restaurant staat. Nu is het verstandig om van tevoren goed te kijken wat er op het menu staat. Dat is meestal online op te zoeken. Bel desnoods van tevoren even met het restaurant en overleg wat er wel of niet aangepast kan worden. De meeste restaurants werken hier graag aan mee, aangenomen dat je niet mega lastig gaat lopen doen. “Ik wil graag de pannacotta voor dessert, maar kunnen jullie daar een zuivelvrije, glutenvrije en suikervrije variant van maken?” zal niet echt in goede aarde vallen. Maar een burger bestellen zonder het broodje met een groene salade ernaast met olijfolie of iets dergelijks is in de meeste tenten wel te regelen. Zoals met de hele Whole30 is ook hier voorbereiding het halve werk.

Te druk/ laat thuiskomen

Mijn werk is mega onregelmatig. De ene keer werk ik van huis, de andere keer zit ik van 6 uur ’s morgens tot 8 uur ’s avonds in een shoot. Als je dan thuis komt na een lange drukke dag, wil je eigenlijk alleen maar op de bank neerploffen en voor de tv hangen met een zak chips. Of iets wat daarop lijkt. Dan wil je niet nog eens een uitgebreide maaltijd maken. Nu heb ik de mazzel dat Tom vaak kookt op dat soort dagen maar als hij ook heeft gewerkt dan wordt het ineens een stuk lastiger. Voor dat soort gelegenheden heb ik een aantal ‘snelle oplossingen’ die lekker zijn, makkelijk en binnen een kwartiertje op tafel staan. Nog beter is het om een aantal dingen voor te bereiden, maar daar ben ik dan weer minder goed in. Voor de lunch zorg ik wel altijd dat ik iets bij me heb dat ik kan eten. Zeker op locatie is dat een must want anders duik ik zo in een pistoletje met kaas wat iemand wellicht heeft meegenomen voor iedereen. Hoe dan ook: het is handig om een lijstje met een paar supersnelle gerechten te hebben die je altijd kunt maken. Ook al is het maar iets eenvoudigs als een gebakken ei met geroosterde tomaatjes. Als het maar vult en je door de avond sleept. Nog een favoriet hier is een supersnelle tomatensoep. Blikje tomatenblokjes opwarmen mengen met wat bouillon en geroosterde paprika, pureren, op smaak maken en eten. Vijf minuten max!

Ik wil suikerrrrrr!

Ik kan de klok erop gelijk zetten; ergens halverwege de Whole30 krijg ik gegarandeerd een onweerstaanbare trek in iets zoets. Cupcakes, chocola, donuts met zo’n glimmend (eigenlijk heel vies) suikerlaagje. You name it en ik wil het eten. Suiker is mijn zwakke punt. Dat is ook een van de redenen dat ik eens in de zoveel tijd wel een Whole30 “moet” doen, anders krijg de suikerdraak de overhand en gaat het geheel de verkeerde kant op. Dus die suiker moet ik op zo’n zwak moment zeker niet eten. En iets zoets nemen op zo’n moment, raadt Melissa Hartwig niet aan. Want op die manier – ook al is het een toegestaan item zoals bijvoorbeeld zoet fruit – blijf je die ‘suikerdraak’ voeden. Ik heb gemerkt dat – hoe suf het ook klinkt – afleiding echt werkt. Alhoewel dat lastig is want ik kan compleet geobsedeerd zijn in mijn gedachten door iets zoets. Dat is lastig te doorbreken maar tot nu toe is het elke keer gelukt door wel iets te eten. Iets simpels zoals een gekookt ei als je echt honger hebt of een stukje kip of wat je dan ook hebt liggen dat niet zoet is. Maar iets gaan doen werkt het beste. En zorgen dat je niks in huis hebt. Want dan wordt de verleiding wel heel erg groot.

Verveling…

Je bent halverwege maar je weet dat je nog een eind moet. En je kunt geen ei meer zien in de ochtend. Dus begin je te dagdromen over een knapperige boterham met pindakaas of hagelslag en vooral veel roomboter…. Dat is tricky want voor je er erg in hebt ren je naar de winkel en koop je alles wat de whole30 vooral verboden heeft. En heb je daarna spijt als haren op je hoofd. Want de regels zijn streng; ga je de mist in dan begin je weer bij dag 1. Geen argumenten…. En dat wil je al helemáál niet. Als ik dus de balen heb van de ei-ontbijtjes varieer ik daar mee. Met andere woorden ik doe de eieren even in de ban en ik stort me op allerlei creatieve ontbijt oplossingen. Dat kan een eenvoudige fruitschotel met nootjes en amandelpasta zijn of ontbijtburgertjes. En ik bak een tomatenbrood. Allemaal op zich niet heel spectaculair en ook niet heel erg vullend maar het doorbreekt de sleur even en daarna kan ik vaak weer een eitje of wat aan. Het probleem is voor mij eigenlijk bijna alleen met de ontbijten. Ik ga daar dan ook zeker binnenkort nieuwe recepten voor bedenken dus more to come.

En dan heb je natuurlijk nog al die momenten dat je je afvraagt waar je het eigenlijk voor doet. Of dat je je zwaar belabberd voelt met een hoofd als een watje en eigenlijk het liefst de hele dag onder de wol wil gaan liggen. Maar uiteindelijk weet ik inmiddels dat de positieve effecten het winnen van de moeilijke momenten. Dat scheelt als je het vaker hebt gedaan natuurlijk. Wat was jouw zwaarste moment tijdens een whole30?