Het verhaal van Valerie #1

AFVALLEN ZONDER TE LIJNEN

2
308

Ik ben nooit dun geweest. Vroeger, toen ik nog ‘jong’ was, had ik wel altijd een gezond gewicht, maar dun was ik niet. Toen ik in 2007 ziek werd veranderde dat. Ik heb een half jaar lang volledig uit de roulatie gelegen, met daar tussendoor in totaal tijdens verschillende opnames 22 dagen in het ziekenhuis. Door de ziekte en tijdens het herstel was ik doodmoe. Ik bewoog daardoor helemaal niet meer, ja van de bank naar mijn bed en vice versa en af en toe naar de wc. De enkele keer dat ik toch zelf boodschappen ging doen (400 meter verderop) voelde dat als een wereldreis. Ik verveelde me rot, niet werken, niet naar buiten, dus ik ging eten. Tenslotte gaan chips, popcorn, koekjes en dergelijken heel goed samen met op de bank hangen en tv kijken. Ik was destijds single en woonde alleen, dus er waren geen anderen die me motiveerden toch een beetje gezond en normaal te blijven eten.
In die periode en de jaren daaropvolgend ben ik dus enorm aangekomen. Ik werd echt dik, had overgewicht, misschien nog net geen obesitas, maar gezond was het echt niet meer. Net voor 
mijn zwangerschap (begin 2013) zat ik boven de 90 kilo. Ik at inmiddels al jaren wel weer veel gezonder, maar meestal wel een tikkeltje te veel. En die chips voor de tv waren ook nooit echt meer verdwenen.

canstockphoto27844311
Tijdens mijn zwangerschap voelde ik me heel goed en moest ik, door de
locatie van mijn werk, weer veel meer lopen. Ook lette ik heel erg op wat ik at, tenslotte at ik voor 2.
Tijdens de zwangerschap ben ik flink aangekomen, maar de dag na de bevalling was ik al een paar ons lichter dan mijn voor-de-zwangerschap-gewicht. Aangezien dat helemaal niet kan, betekent dat dus dat mijn gezond eten en meer bewegen tijdens de zwangerschap al gezorgd heeft dat ik wat overtollig vet ben kwijtgeraakt – alleen dan niet bewust.
Toen de zwangerschapskilo’s er af waren (gewoon door tijd, zonder lijnen) zat ik na een maand of tien ergens rond de 80 kilo. Zonder er iets voor te doen was ik dus al een kilo of 10 kwijtgeraakt.
Dat beviel heel goed, dus ik heb niets meer veranderd.  Ik bedacht dat ik ‘ooit’ wel weer ging afvallen om helemaal terug richting gezond te komen.  Vervolgens ging ik weer op een autolocatie werken, werden de pauzes gevuld met een dik belegd broodje van de geweldige broodjeszaak om de hoek en langzaamaan zonder dat ik het door had gingen kleren weer strakker zitten en kwamen de kilo’s die er tijdens en na de zwangerschap afgegaan waren weer terug.

canstockphoto11940133Toen ik tegen de zomer van 2015 bij een dokterscontrole te horen kreeg dat bepaalde bloedwaarden niet dramatisch, maar wel verslechterd waren, besloot ik voor eens en altijd iets aan mijn gezondheid te doen. Ik wilde de overtollige kilo’s kwijt, weer richting ‘gezond gewicht’ en een betere conditie.
Omdat ik het echt vanwege mijn gezondheid en niet puur voor de kleinere kledingmaat doe, zijn proteïnerijke diëten geen goed idee. In mijn omgeving had ik genoeg mensen die allerlei mode diëten volg(d)en en hun leven lang alleen maar jojo-en of gewoon echt nooit meer lekker (mogen) eten, dat ik besloot het anders te gaan doen. Geen paleo, atkins, zandloper, weet ik wat, maar gewoon logica. De simpelste, maar uiteindelijk meest efficiënte manier, meer bewegen en minder eten, en zorgen dat het aantal calorieën er in lager is dan wat er uit gaat. Daarbij vond ik het heel erg belangrijk om geen negatief dieet-voorbeeld aan mijn dochter te geven (“mama is altijd aan de lijn, je moet altijd lijnen, als je niet lijnt dan…..), dus ik wilde normale maaltijden en snacks mee-eten met het gezin. Dus gezond en lekker eten. 

Ik had me inmiddels goed ingelezen in hoe metabolisme werkt en wist al dat de standaard ‘1200-calorien diëten’ die zelfs artsen soms aanraden, op de lange termijn meer kwaad doen dan goed. Een volwassen vrouw heeft normaal gesproken 1200 calorieën nodig om in coma te blijven leven en niet aan te komen. Dat is dus echt veel te weinig om een lichaam dat wel moet staan, lopen, etcetera, langer dan een paar dagen op te laten functioneren. Daarbij wist ik inmiddels dat als je langdurig veel te weinig calorieën binnenkrijgt, je metabolisme gewoon extreem vertraagt. Je stopt dan dus met afvallen waardoor mensen ofwel nog minder gaan eten (echt ongezond), of op een plateau raken en dus denken nu ‘klaar’ te zijn met afvallen en weer normaal gaan eten, waardoor het jojo-en begint – helemaal omdat je dan dus echt veel te veel eet voor je metabolisme op dat moment. Maar buiten die afval-perikelen is een vertraagd metabolisme gewoon ook vervelend omdat je er allerlei vage klachten door kan krijgen, waarbij concentratieverlies en het vaak koud hebben nog de minst vervelende zijn.

Eat more to weigh less

Ik begon met een behoorlijk lage calorie-intake, ongeveer 1500 calorieën per dag. Ik ging er vanuit dat mijn calorieverbruik op basis van een zittend beroep en nauwelijks sporten misschien 1800 calorieën was en hield alles bij in MyFitnessPal.  Ik ben nogal fan van ‘MFP’ omdat je gewoon barcodes van producten kan scannen en de app dan alles voor je uitrekent. Super makkelijk. En als iets makkelijk is, maakt het de kans op succes en volhouden groter – voor mij althans. Verder heeft MFP een mega grote bibliotheek van basisingrediënten en ‘leert’ de app wat voor producten jij vaak samen gebruikt. Het is dus letterlijk gewoon aanklikken wat je eet. Tevens kon ik het invoeren als ik wel een keer actief was en kreeg ik die calorieën erbij om extra te eten.
Het werkte prima, ik begon af te vallen, en best snel ook. 

Door een kennis werd ik vervolgens geattendeerd op de groep ‘Eat more 2 weigh less’ binnen MFP. Tsja, ik hou van eten dus meer eten klonk goed. Ik besloot het te lezen, en kwam tot de conclusie dat zij eigenlijk precies zeiden, wat ik dacht. Je moet genoeg eten om je lichaam wel te laten functioneren, maar net iets minder dan je verbruikt. Zij hanteerden daarbij 15% verschil. Cool, dat is dus eigenlijk al wat ik doe.
In de groep stonden een aantal links naar tools die echt veel preciezer uitrekenen wat je per dag aan calorieën verbruikt. Op basis daarvan bleken mijn wandelingen naar het kinderdagverblijf (en het extra lopen wat ik er inmiddels al bij was gaan doen om meer te bewegen) te tellen als dat ik een redelijk actief persoon was. Ik verbruikte volgens die berekening dichter tegen de 2100 calorieën dan de 1800 die ik dacht, een mega verschil als je bedenkt dat mijn gemiddelde ontbijt rond de 250 calorieën zat. 

Ik vond het EM2WL verhaal logisch klinken en omdat ik echt flink meer bleek te
 verbranden dan ik dacht en heb mijn intake meteen naar boven gebracht naar
 een streefgetal van 1775 calorieën per dag. En terwijl ik dus flink meer ging eten, gingen de kilo’s er alleen maar harder vanaf. Ik was overtuigd van EM2WL en mijn eigen research en begon er echt lol in te krijgen. Inmiddels wilde ik graag weten wat ik nou eigenlijk echt per dag verbrandde, dus heb ik voor mijn verjaardag (in augustus) een fitbit gevraagd. Wat bleek, ik zat gemiddeld vaak nog veel hoger 
met mijn verbruik. Tijdens normale weken verbruik ik tussen de 2250 en 2500 calorieën per dag. En zelfs tijdens de feestdagenmaand waarin ik echt verschrikkelijk weinig bewogen heb door alle feestjes en het rotweer, zat ik gemiddeld nog op 2180 calorieën per dag. Zodra ik die statistieken binnenkreeg heb ik mijn streef-calorieën dus opnieuw naar boven gebracht om uiteindelijk op 1950 calorieën uit te komen. 1950 calorieën per dag mogen eten, dat is echt onwijs veel. En toch bleven de kilo’s er vanaf vliegen en was ik ongeveer 3 maanden nadat ik op die manier ben gaan eten zo’n 10 kilo kwijtgeraakt. En dat betekent dus ook dat ik gewoon lekker taartjes mee-eet, en chips en nootjes en chocola, maar niet vreselijk veel.

2 REACTIES

  1. Wat lijkt dat me heerlijk, gewone dingen eten en toch afvallen.. Mijn lichaam accepteerde het niet.. Ondanks dat ik minder calorieën binnen kreeg, sloeg mijn lichaam suikers en koolhydraten op i p v ze te verbranden..

  2. Oef, dat is lastig. Lijkt me heel vervelend als je lichaam niet doet wat het moet doen met (minder) eten.

    Ik denk dat als ik niet gewoon ook lekkere dingen zou kunnen blijven eten, het voor mij qua motivatie heel erg moeilijk zou worden het echt vol te houden. Respect dat jij er wel zo goed mee bezig bent!

Laat een comment achter

Please enter your comment!
Laat hier je naam achter