Ruim drie jaar later – hoe gaat het nou eigenlijk met die enkel?

0
163

Ruim drie jaar na dat ene moment…

Als ik dit schrijf is het mijn verjaardag. Buiten waait de wind flink om het huis heen en Humphrey en ik hebben besloten dat we lekker in bed mogen blijven zitten. 🙂 Tom staat op de markt vandaag. Iets waar hij vast niet heel blij mee is, maar toch.. Haha…

Het leek me een goed moment om eens een kleine enkel update te geven, want tenslotte is het inmiddels alweer drie jaar geleden dat ik dat ongeluk kreeg. De meeste mensen zijn het alweer vergeten of denken dat alles wel weer koek en ei is. Nou ja, gezien de prognose is het dat ook wel, maar over gaat het nooit meer. Ik zit al een tijdje te twijfelen of ik nou wel of niet weer eens naar de chirurg zal gaan. Aan de ene kant denk ik ‘ misschien nuttig na ruim twee jaar niet geweest te zijn’ en aan de andere kant denk ik ‘ maar waarom dan?’ Het is in eerste instantie voor mezelf een soort van bevestiging hoe het bot eruit ziet.

Op sommige momenten gaat het goed, op andere momenten lijkt het alsof de pijn erger wordt. Kortom, ik weet het zelf niet zo goed. En dan kun je denken ‘dan ga je toch gewoon’, maar ik weet ook niet of ik wil horen wat ze te zeggen hebben… 🙂

Ironisch genoeg is hetgeen me de meeste pijn bezorgt ook waar ik mijn geld mee verdien: foodfotografie. Tijdens een gemiddelde shoot sta ik de hele dag en loop heen en weer. Dat lopen is het probleem niet. Dat staan blijkbaar wel. Ik heb geprobeerd om dan vaker te gaan zitten maar dat is gewoon niet praktisch. Wel goed voor mijn bilspieren. Haha… Na een shoot kan ik ’s avonds amper nog lopen. Ik strompel dan een beetje door het huis, maar meestal doet Tom dan alles. Zeker als ik even gezeten heb en dan weer opsta is het verrekte pijnlijk.

Wandelen

Ik gok dat het probleem met staan vooral te wijten is aan het statische gedeelte daarvan. Wandelen gaat vele malen beter, al kan ik ook geen 10 km wandelen. Nou ja ik kan het wel maar er zit wel een soort limiet aan. Maar dat gaat eigenlijk wel boven verwachting goed. Meestal. Ook hier zijn weer dagen dat het niet wil, maar over het algemeen kan ik dat redelijk goed onder controle houden.

Afvallen

Afvallen is iets dat ook nog steeds op mijn ‘ik moet’ lijstje staat. Ik moet, omdat ik denk dat het beter is voor mijn enkel. Minder gewicht, is minder belasting. Maar de overgang en een trage schildklier werken echt niet mee. Want gekke dingen eet ik eigenlijk niet. Ja ik ga wel eens de fout in, maar door de bank genomen eet ik gezond. Maar echt afvallen lukt niet zo goed op het moment.

Sporten

Ik ga vanaf eind februari weer beginnen bij Nicole, de personal trainer die ik al eerder twee jaar ‘had’. Nicole heeft nu een nieuwe eigen sportstudio Urban Gym. Toplocatie dus als je nog een PT zoekt?

Alleen lukt het sporten me stomweg niet. Ik heb die stok achter de deur nodig en ik moet die spieren en gewrichten soepel houden.

En aangezien ik heb bedacht dat 2019 mijn jaar gaat worden, is ook dat iets waar ik dit jaar aan ga werken. Afvallen, sterker worden en die enkel goed onderhouden!

 

Laat een comment achter

Please enter your comment!
Laat hier je naam achter